Słowo się rzekło to trzeba dotrzymać i te wołowinę dzieciakom przygotować. Czyli koniec obijania się i wylegiwania na kanapie. W sumie , jak już wrzucić do gara to samo się robi. Raz po raz tylko trzeba zamieszać i wszystko. Więcej roboty z obieraniem mandarynek. Może w pss-esach kupię jakieś ciasto na deser ? Tylko ,kto to będzie jadł? U nas na słodkie wszyscy mają długie zęby. W pracy dość spokojnie a od południa to już prawie nic się nie działo. Zdążyłam nawet wyskoczyć do miasta, na pocztę, do drogerii i do pasmanterii. Po południu już tak spokojnie nie było, bo musieliśmy zakupy zrobić. Na niedzielny obiad i na inne okoliczności Było tego oj było, bo i dla matki na cały tydzień i płyny do prania. Nazbierało się tego trochę. I niniejszym sezon świąteczny uważam za otwarty, kupiłam dwa opakowania kolorowych posypek do pierniczków i świąteczne ściereczki do kuchni. Mam takich już kilka , ale wiadomo, ze to się zużywa więc nowych nigdy za dużo. Na jutro plany dość skromne. Posprzątanie w szafkach kuchennych i jakaś ekspedycja do piwnicy. Czy cos więcej się uda ? Zobaczymy. W każdym razie spieszyć się nie zamierzam.
babusia
Obrazek znaleziony w cyberprzestrzeni- autor nie wiadomy
piątek, 20 listopada 2026
czwartek, 19 listopada 2026
19.11.2026 Kolejny dzień luzu
jaki sobie sama zapodałam. I dobrze mi z tym. Oby trwało. A ponieważ nie plamię się robotą to czytam i po woli obmyślam koncepcję na świąteczne dekoracje i prezenty. I już pewien pomysł mam , teraz tylko do realizacji przystępować. A tymczasem zaprosiłam na niedzielny obiad rodzinkę. Co prawda znów będę miała co robić , ale obiecałam wnuczętom wołowinę z mandarynkami. No to musi być. W pracy jednak od obowiązków nie ominę. Miałam dziś co pisać. No i wizyty u matki. Nie wiem co jej znów do głowy strzeliło, ale najwyraźniej wojnę wydała nowej kanapie i nakryciom na fotele. Pościągała wszystko, poupychała pod stołem , poduszki pozrzucała na podłogę... Nie pojmuję co jej w głowie siedzi...
środa, 18 listopada 2026
18.11.2026 Dzień jak każdy inny
bez rewelacji. Synowa była dziś na kontroli. Jest dobrze. Żaden guzek nie odrósł i nie ma przerzutów. Wróciła bardzo zmęczona ale spokojna, przynajmniej na jakiś czas. Nas też to ucieszyło. W naszym bloku naprawiają schody zewnętrzne. W końcu. Była mowa o tym już dawno, bo po każdej zimie coraz bardziej się kruszyły i zagrażały bezpieczeństwu. I pewnie zabralibyśmy się za to prędzej ale poprzedni zarząd tak nam namieszał w finansach wspólnoty, że najpierw musieliśmy spłacić długi i odbudować fundusz remontowy. Na razie wygląda to koszmarnie, jedna ruina, bo skuli kruszącą się warstwę. Nadal spokojne popołudnia wykorzystuję na czytanie.
wtorek, 17 listopada 2026
17.11.2026 Spokojnie jak na razie
Wystawiłam kolejne faktury , opłaciłam rachunki, napisałam to i owo , odebrałam towar. Segregowaniem zajęła się A. Lepiej się w tej chwili orientuje, co na którą inwestycję. Po woli oddaję jej zarządzanie. Na razie wciąż ogarniam działkę finansową , ale resztą już zarządza już moja synowa. I dobrze, czas na młodszych. W domu na razie niczym szczególnym się nie zajmuję , daję sobie czas do końca tygodnia, potem muszę ruszyć ze świątecznościami. Wiadomo, że codzienne czynności z tych mało kreatywnych i nudnych ale niezbędnych zrobić trzeba. Taaak, nic ekscytującego i dobrze mi z tym póki co.
poniedziałek, 16 listopada 2026
16.11.2026 Coś chyba jest na rzeczy
z tą globalną awarią albo cyberatakami. Od prawie dwóch tygodni prawie wszyscy kurierzy mają kłopoty z terminalami płatniczymi. Jak by na to nie spojrzeć , gotówka to gotówka. Albo jest albo jej nie ma , ale na pewno nie zawiedzie gdy trzeba za coś płacić. Wiedząc więc , że mam towar do odebrania biegam rano do bankomatu żeby się przygotować. Łatwo się od tego było odzwyczaić i płacić kartą a tu powrót do przeszłości. Ot technika...
Tak poza tym tryb życia u nas przyśpiesza jak zwykle pod koniec roku. Ten tydzień będzie jeszcze w miarę poukładany ale od soboty to już muszę na dobre w tryb świąteczny wskoczyć i zacząć zapasy gromadzić . Takie na potem. Zarządzić świąteczne porządki , przejrzeć i uszykować , ewentualnie uzupełnić dekoracje. Roboty jak zawsze będzie nie mało, ale bez pośpiechu , małymi kroczkami , mam jeszcze trochę czasu na to wszystko.
Tymczasem w sobotę i niedzielę pożegnaliśmy nasze krzaczki definitywnie. Teraz będę czekać na powrót do ogródka , czytać fora ogrodnicze i planować co i gdzie posadzę i szukać fajnych roślin ozdobnych.
niedziela, 15 listopada 2026
15.11.2026 Fotki jesienne i inne
Inna strona jesieni , moim skromnym zdaniem też piękna
Mgły spowijające miasto
Pierwszy śnieg
sobota, 14 listopada 2026
14.11.2026 Różności w sobotni wieczór
Pogoda okazała się całkiem znośna poza porannym wiatrem. Zanim więc wybraliśmy się na działkę, ogarnęliśmy chatkę, załadowałam dwa prania , potem jeszcze umyłam pralkę i zdążyłam ugotować garnek zupy fasolowej. Tak na dwa razy. Fasolową lubimy więc może być i na dwa razy. A potem pojechaliśmy na działkę. Mężuś wyrwał resztki badyli a ja rozmroziłam i umyłam lodówkę. Zabrałam też z działki resztę jedzenia. Wykorzystam w domu. Mąka ,bułka tarta , jakieś przyprawy zawsze się w domu zużyje. Na działce było całkiem przyjemnie. Słońce świeciło, wiatr ustał, zaledwie sobie podmuchiwał raz po raz leciutko. No i wciąż kolorowo, chociaż kwiaty zważył mróz. Większość sąsiadów sezon zamknęła, bo tylko kilku się kręciło po ogródkach. Jutro podjedziemy jeszcze na chwilę zasłonić okna i umyć kuchenkę. Nie pomyślałam o tym wcześnie i nie zabrałam ze sobą płynu odtłuszczającego. Zajmie nam to z godzinkę , nie więcej i tym samym pożegnamy się naszymi krzaczkami do lutego co najmniej kiedy będzie trzeba obciąć gałęzie drzew. Po powrocie zaparzyłam dzbanek herbaty i rozsiedliśmy się na fotelach, ja z czytnikiem , małżonek z laptopem. Oczywiście musiałam pojechać do matki czyli od obowiązków nie uciekłam niestety, ale parę chwil dla siebie złapałam. Na jutro żadnych szczególnych planów nie mam, może po prostu się polenię. A potem to już będzie trzeba wskakiwać w świąteczny kołowrotek. Sami wiecie :porządki, zapasy, dekoracje itp.
piątek, 13 listopada 2026
13.11.2026 Trzynasty i do tego piątek, ale nie pechowy
Ja zresztą znam genezę tego pechowego rzekomo piątku trzynastego i nie wierzę w magię tego zestawu. Dzień jak dla mnie wcale nie był pechowy. Odkręciłam jedną sprawę, którą pomyliliśmy z synem koszmarnie. Pogadałam z klientem i dogadaliśmy się choć to na jego niekorzyść pomyłka. I jeszcze się gość ucieszył, że mu rabat w ramach przeprosin zrobiłam.
No i dziś 17 urodziny naszej wnuczki. Urodziła się w piątek 13-tego o godzinie 13.00. No to jak tu taką datę uważać za pechową? Wnusia jest mocno zajętą młodą damą. Uczy się do matury, trenuje strzelectwo sportowe a teraz jeszcze robi kurs prawa jazdy. I dziś miała jazdy po mieście. Wpadliśmy z prezentem więc na herbatkę i ciacho. Deser był tak efektowny, że zrobiłam fotkę. Pokażę razem z zaległymi, których trochę mi się nazbierało. A potem jak zwykle: rundka do matki i co piątkowe zakupy. Tym razem nie wielkie.
Na jutro plany działkowe , jak pogoda dopisze. Jeśli nie, to tym gorzej dla pogody. A w domu też mam co robić.
czwartek, 12 listopada 2026
12.11.2026 Duch świąteczny , a może tylko komercja
Jak go zwał tak zwał ale ofensywa świąteczna ruszyła. Na wystawach pierwsze choinki, w sklepie spożywczym zalew świątecznych słodyczy i ingrediencji do pieczenia, a w tv pierwsze świąteczne reklamy telefonów i coli czy czegoś tam.
Nie mogę się dziś ogarnąć. Wciąż mi się zdaje , że jest poniedziałek. Jakoś mi to święto w środku tygodnia zaburzyło rytm. Pogoda zrobiła się typowa dla listopada, co z jednej strony mnie cieszy, bo może i zima choć raz będzie normalna a z drugiej brakuje mi z 2 sobót na dokończenie spraw działkowych. Zobaczymy... Jeśli nie da się inaczej badyle będę obcinać i wyrywać na wiosnę. Tymczasem mam inne sprawy, no i niezbędne zakupy. Z tym po woli, co za kupy to jakiś drobiazg do koszyka. Bez pośpiechu i latania z obłędem w oczach między regałami. Jutro czeka mnie bardzo intensywny dzień. Na szczęście tylko jutro a potem znów dwa dni luzu.
środa, 11 listopada 2026
11.11.2026 Św. Marcin
na karym koniu dziś przyjechał , może to dobrze wróży na czas świąteczny, bo gdy na siwym przyjeżdża to jak nic święta mokre a nie mroźne. Tradycyjnie uczciliśmy rogalami świętomarcinskimi i to w dużej ilości, bo do południowej kawy w domu i potem na imieninach wnuczka i syna. Mówi się trudno, tradycji wielkopolskiej musi stać się za dość. Coś jak z pączkami na tłusty czwartek. Ten nasz rogal to dla nas taki synonim Święta Niepodległości , bo to prawdziwe, nasze wypada 27 grudnia. Na oficjalne obchody machnęliśmy rękami. Nie ma się czym ekscytować. Obejrzałam sobie kilka ciekawych programów na Discovery Historia zamiast rodzimych pyskówek i szczucia. Zajęłam się też porządkami w mojej "pracowni plastycznej". Poukładałam na półkach w szafce z moimi robótkami decoupagowymi, farby, kleje i preparaty osobno, narzędzia i akcesoria osobno w pojemniczkach z opakowań po moich ulubionych perfumach, surówki do oklejania osobno. Potem jeszcze posegregowałam papiery i serwetki. Jakiś czas będzie wszystko łatwo odnaleźć, dopóki znów nie zacznę coś robić i znów narobię tam bałaganu. Po południu pojechaliśmy na imieniny do syna i wnuczka. Jak zwykle było wesoło i smacznie. Nie ominęły mnie też wizyty u matki, ale na to nic nie mogę poradzić, zwłaszcza w dni wolne ustawowo.
wtorek, 10 listopada 2026
10.11.2026 A w Poznaniu padał dziś śnieg
dokładnie to śnieg z deszczem , co nawet udało mi się uwiecznić na krótkim filmiku i fotkach. Dziś sobie zrobiliśmy luz od spraw firmowych. Pojechaliśmy do Poznania na poszwendanie się po sklepach. Po drodze zahaczyliśmy o naszą inwestycję. Ma się całkiem dobrze więc niech pracuje dalej. A potem pojechaliśmy do ikei na obiad i przy okazji drobne zakupy, bo nie wiem czy jeszcze się tam akurat wybierzemy przed świętami. I tu mi się tryb świąteczny włączył, bo kupiłam piernikową chatkę ( bez tego Gwiazdka się nie liczy- wnuczęta by mi nie darowały braku) i komplet do dekorowania i klejenia oraz świeczki do podgrzewacza i jedna malutką w pojemniku o zapachu świerkowego lasu. I w przeciwieństwie do innych te z ikei naprawdę pachną lasem a nie jakąś chemią. I właśnie kiedy szliśmy z parkingu do sklepu padał ten śnieg. Leciały z nieba wielkie , lepiące , białe płaty. A potem pojechaliśmy do naszego ulubionego sklepu z modą włoską. Teoretycznie, bo jest tam mnóstwo marek nie tylko włoskich. W ogóle to chyba tylko inspiracja tą modą. Przynajmniej ja tak podejrzewam. Założenie było takie, że małżonek sobie buty na zimę kupi. Kupił i owszem , ale skończyło się większymi zakupami. Bo dla niego jeszcze trafiła się marynarka a ja swoją szafę wzbogaciłam o trzy bluzko-sweterki. W kolorach , jakżeby inaczej :ciemnozielonym, czarnym i szarym. W czerwieni nic nie było w moim rozmiarze i w ogóle chyba kolor jest passe , bo były tylko pojedyncze sztuki i całkiem sporo w dziale dziecięcym. A że obok jet "oszołom" to i tam zajrzeliśmy i tu już mi tryb świąteczny całkiem zaskoczył, bo drobiazgów sobie nie odmówiłam. Takich do dekoracji na stół i niby-kominek. Ale to się jeszcze okaże . Koncepcja już mi się materializuje. A skoro o tym mowa , w ubiegłym roku naszukałam się nie licho dekoracji w kolorach błękitu królewskiego a w tym kolor na topie. Ktoś podpatruje mojego bloga??? Czy coś???
Jutro Św. Marcin. Domowo niczego nie zaplanowałam, smakołyków też , bo idziemy na imieniny do syna i wnuka więc smakołyków będzie mnóstwo, bo synowa lubi i umie gotować i piec. No i jutro króluje nasz marciński rogal. Jednego mamy jak by co. Pogoda zapowiada się nieciekawa więc ostatnie prace na działce też odpadają. Może poukładam w szafach albo pobawię się wyklejankami. Dawno nic nie zmajstrowałam z decoupagu.
poniedziałek, 9 listopada 2026
9.11.2026 Świat i tak podąża dalej
W Kraju żałoba i trudno, żeby było inaczej w sytuacji jaka zaistniała. A świat idzie dalej , dzieją się rzeczy ważne ale i te małe, codzienne , powielone na miliony a w skali świata i miliardy. I nasz mały świat pomiędzy domami a firmą też idzie dalej. Sprawy się toczą swoim torem. projekty sprawdzone i oddane. Omawiane będą dopiero po jedenastym. Dla nas lepiej. Przyszły kolejne paczki z towarem, którego w biurach coraz więcej a to znak, że rok zbliża się do końca. W domu też nić szczególnego. Ugotowałam na jutro garnek zupy ogórkowej , pewnie będzie na dwa obiady. Jak zwykle zaliczyłam wizyty u matki i wyskoczyliśmy na zakupy do "mrówy". I jak tak krążyliśmy po sklepie to i o ofertę świąteczną zahaczyliśmy i już mi koncepcja na ten rok zaczęła po głowie się plątać. A co z tego wyniknie ? Zobaczymy. Na razie w perspektywie najbliższej Św. Marcin i kolejne świętowanie rodzinnych imienin i urodzin, jedenastego i dwunastego imieniny najmłodszego wnuczka i syna , trzynastego urodziny wnuczki. Na jutro zgodnie z niedawnym postanowieniem zaplanowaliśmy wyjazd do Poznania. Takie urwanie się na krótko od pracy. Tak po prostu, dla przyjemności a może i jakieś małe zakupy.
niedziela, 8 listopada 2026
8.11.2026 [']
Chyba dziś sobie daruję pisanie o sprawach codziennych. Tragedia , która spotkała mieszkańców Krakowa kładzie się cieniem na codzienność i sprawia, że traci ona swoją wagę i moc. Co można w tej sytuacji powiedzieć… Cokolwiek nie powiemy zabrzmi płytko i banalnie, nie poskromi emocji i nie pocieszy bliskich ofiar.
Straszne jest to co się stało, ale wiele wskazywało na to, że
nastąpi. Ten wrzód rósł i kiedyś musiał pęknąć. Pierwsze ostrzeżenie mieliśmy
gdy zginął Prezydent Gdańska. Wiem , dotąd czytaliśmy o takich zdarzeniach w
prasie albo oglądaliśmy w tv, działo się gdzieś w świecie. Tym razem uderzyło w
nasze społeczeństwo. Nic już tego nie odwróci. Możemy jedynie mieć nadzieję, że
nas to czegoś nauczy ( w co osobiście powątpiewam) i więcej się nie powtórzy. Dobrze,
że służby wykazały się profesjonalizmem i odwagą , za to należy się im podziw i
szacunek. Tym co ochraniają TK przed tą tłuszczą również , choć to w tej
sytuacji mało istotne zdarzenie.
Cześć pamięci Ofiar [‘].
sobota, 7 listopada 2026
piątek, 6 listopada 2026
6.11.2026 Uuuuffff! A jednak wyrobiliśmy
Trafił nam się duży kontrakt. U naszego stałego klienta. Temat już się trochę zdążył rozwinąć , leją właśnie fundamenty czyli do naszego wejścia jeszcze dość długo ale projekt musi być. No i dziś trzeba było te wyliczanki i rysunki skończyć bo na poniedziałek rano ma być. Zapowiadało się na bardzo długie siedzenie w biurze , bo jak mus to mus. Tymczasem zadzwonił inwestor, że nie musimy się spieszyć. Zmiana planów , szef ekipy się rozchorował i spotkanie w celach omawiania przełożył na wtorek. Mamy cały poniedziałek na dopracowanie szczegółów. Moja synowa siedziała nad tym cały tydzień, ja swoją część zrobiłam szybciej ale mam więcej wprawy i moja część dotyczyła łączności więc się uwinęłam. Jej przypadły trzy , właściwie powtarzalne a chłopaki robili elektrykę dedykowaną do wszystkich części i rysunki. Zrobiliśmy, projekt mamy gotowy ale trzeba sprawdzić i dopracować drobiazgi, no i to mieliśmy robić po południu. A tymczasem trafi nam się taki farcik w postaci dodatkowego dnia. Mamy więc o pół dnia dłuższy weekend. W sumie to się z tego ucieszyłam, bo to piątek , jest co nie co do zrobienia w domu i zakupy cotygodniowe. A sobota zapowiada się intensywnie, bo musimy wpaść na działkę zabezpieczyć krzaczki przed mrozem i jeśli się uda to coś więcej a potem impreza u starszego syna z okazji 45 -tych urodzin. No i pomiędzy wizyty u matki. Inne tematy niestety musimy odłożyć na potem.
czwartek, 5 listopada 2026
5.11.2026 Czwartek i to jest perspektywa,
bo jeszcze jutro i dwa dni wolne. Miałam dziś mnóstwo pracy , aż myślałam, że spod papierów nie wyjrzę. Ogarnęłam jednak mniej- więcej około 15.00. Na jutro zostawiłam sobie kilka rachunków do zapłaty. I chyba na tym się skończy, bo czeka nas większy przewrót. Wymieniamy laptopy na nowsze. Mój już mocno wiekowy , choć się sprawdza w działaniu a synowej zrobił się niewydolny. Żeby obsłużyć swoją "działkę" potrzebuje więcej mocy obliczeniowej. No to synalek stwierdził, że jutro to zrobią. Zobaczymy. Prawdę mówiąc czekam na to. Mojego staruszka zostawię sobie w domu a nowy zostawię w biurze. Synalek zestawi mi tylko połączenie do biura, żebym mogła w razie potrzeby popracować na biurowym laptopie zdalnie. Odpadnie mi noszenie ciężkiej torby ze sprzętem.
Korzystam ze spokojniejszych dni i nie zabieram się za jakieś większe zajęcia. Daję sobie luz i zbieram siły na przedświąteczną działalność.
Dziś zaliczyłam pierwsze skrobanie szyb w moim aucie. Dzień jednak był bardzo ładny i zdecydowanie cieplejszy niż poranek.
środa, 4 listopada 2026
4.11.2026 Dziś obrazki
Jak tu nie lubić jesieni? W moim ogródku wszystko wciąż kwitnie , pachną cynamonem i gruszkami dyniowe bułeczki a mrok w pierwszy listopadowy wieczór rozjaśniają miliony zniczy.
wtorek, 3 listopada 2026
3.11.2026 Nic nowego,
nic szczególnego. Zwyczajny , listopadowy dzień. 45 lat temu w takim dniu przyszedł na świat nasz starszy syn. Też był wtorek i też była ładna pogoda. Zupełnie jak dziś. Kawał czasu minęło i wiele się wydarzyło. Świętujemy w najbliższą sobotę. Dobrze, że choć raz po raz trafi się taki dzień gdy nic się nie dzieje. Po obiedzie zrobiłam porządek w spiżarni. Dużo powiedziane. Trochę większej niż inne szafce kuchennej gdzie przechowuję zapasy. Teraz kolej na szafki z zastawą stołową. Jest tego trochę więc pewnie na jeden raz nie dam rady. Tym samym przełączyłam się na tryb świąteczny i zaczynam od porządków. Tak czy inaczej kiedyś i tak trzeba je zrobić. Ochłodziło się więc sezon działkowy czas zamknąć. Może ze dwa, może trzy razy jeszcze tam pojedziemy a potem przerwa. Będzie mi brakowało krzaczków ale teraz czas na domowe.
poniedziałek, 2 listopada 2026
2.11.2026 Jedno z głowy
A dokładniej to wymiana pierwszej z dwóch kanap u mojej matki. Bałagan z tym związany to jedno , a awantura jaką urządziła na widok nowej to drugie. Przeżyłam. Co prawda nogi to mi wlazły , wiadomo gdzie i krzyż do dzisiaj boli ale jakoś przeżyłam. Nie odezwała się do mnie do wczorajszego wieczoru. A chłopaki na własne oczy zobaczyli z czym się mierzę na co dzień, bo jak mówię to nie do końca dowierzali. Dopiero jak wczoraj wieczorem dostała kolację to jej minęło a o zmianie nie już pamiętała. Chłopaki szybko się uwinęli z wyniesieniem starej , potem ją zawieźli na gpszok a ja sprzątałam. A jak już przywieźli nową to matka dostała amoku. Wrzeszczała , wyzywała nas od najgorszych , fochy strzelała a na koniec przestała się odzywać. Nikt się jednak tym nie przejął, zrobiliśmy co trzeba. Muszę teraz jeszcze założyć nową narzutę, już kupiłam i wymienić narzuty na fotelach. też już mam ale na razie nic nie robię, poczekam kilka dni aż całkiem zapomni o sprawie.
Wczoraj jak to w święto, obchodziliśmy cmentarze i właściwie do tego sprowadził się dzień a jak zwykle. Praca. Pół dnia zeszło nam na łączeniu się z portalem Ministerstwa Sprawiedliwości w celu oddania głosu za ugodą z naszym dłużnikiem. Parę zaległych tysięcy z odsetkami piechotą nie chodzi, ale żeby w dwóch okienkach haczyki podstawić zmarnowaliśmy 4 godziny. Tak porąbanych aplikacji nigdzie nie trafiłam. No nie, z jednym wyjątkiem ale to było jakieś 12 lat temu.
Jutro nasz starszy syn obchodzi 45 urodziny.
niedziela, 1 listopada 2026
1.11.2026 Ten czas
Powinien być czasem zadumy, wspominania , dobrych myśli kierowanych do swoich przodków, dla wierzących czas skupienia w modlitwie za dusze Zmarłych... Tymczasem "życie" wylatuje z zakrętu , każe nam drżeć o nasze państwo. Ta cała zadyma pod TK ... Mnie się to w głowie nie mieści. A dziś usłyszałam , że nasz prezydent - nie prezydent urządził jakieś siłowe wejście do budynku i szarpał panią sędzię pełniąca obowiązki prezesa. Nie dość , że ma na sumieniu kibolskie ustawki, ćpuństwo, rajfurzenie i przekręty na staruszkach to teraz jeszcze na damskiego boksera wyszedł. Wstyd na cały świat. Czy ta banda mieniąca się prawicą się kiedyś opamięta? Ale to chyba pobożne życzenie. I co w głowach mają ludzie, którzy ich popierają? Wychodzi, że nie wiedzą jak jest zorganizowany kraj, w którym żyją i z którym się utożsamiają a kłamstwa wygadywane przez polityków prawej strony biorą za prawdy objawione. Strach się bać. Wiem, temat zupełnie nie na dzisiejszy dzień...
A tak tu i teraz , to dzień jak zwykle 1 listopada odwiedziliśmy cmentarze. Tradycyjnie dziś tylko zapaliliśmy znicze i wzięliśmy udział w nabożeństwie na starym cmentarzu. Na nowy pojechaliśmy dopiero około 16.30 po uroczystościach, ze względu na tłumy odwiedzających. Obeszliśmy kolejno groby teściowej i szwagierki, dziadków małżonka, dalszych krewnych i znajomych. Pomiędzy zaliczyłam wizyty u matki i nawet cynamonki zdążyłam upiec na podwieczorek. O tym jednak jutro. Spokojnego wieczoru.
sobota, 31 października 2026
31.10.2026 Po raz kolejny
domyka się słowiańskie Koło Roku. Dziś zasłony dzielące ten i nie-ten świat znów stały się najcieńsze, znów zza tych zasłon do naszego świata docierają duchy a i my możemy wniknąć w tamten świat- dziś chyba już tylko symbolicznie, okazaniem szacunku swoim Zmarłym. Nadchodzi era zasypiania, hibernacji , odpoczynku a czas we władanie bierze Śmiercicha, stara kobieta , która zaznała już w życiu wszystkiego i posiadła całą wiedzę, obejmuje swe rządy spowijając świat mrokiem i chłodem. Będzie tak panować aż przyjdzie czas narodzin i światła. Czas powrotu do życia. Domknięcie się Koła Roku jest jednocześnie końcem i początkiem. Śmiercią ale też początkiem życia. To stare wierzenie naszych słowiańskich przodków przemawia do mnie, jak żadne inne. Znali świat, znali życie nasi przodkowie. Po dniach mroku i śmierci , wraca światło i odrodzenie. Cykl życia i śmierci zaczyna się od początku. Czyż to nie piękne ? I jakże mądre. Przyznać jednak muszę niestety, że to mądrość zupełnie nie na dzisiejsze czasy. Tylko czyż nie żyłoby się prościej według naturalnego cyklu przyrody zamiast ciągłego przymusu konsumpcji i wszechwładnej komercji? To pytanie z gatunku tych z kwadraturą koła, na które nie ma dobrych ani złych odpowiedzi…
Święto Zmarłych raczej nie kojarzy się ze składaniem życzeń
ale niech ten jutrzejszy zimny, jesienny
dzień upłynie Wam wśród dobrych wspomnień , otulony ciepłem domowego
ogniska.
piątek, 30 października 2026
30.10.2026 Przedświąteczny amok
w mieście. Jak zresztą przed każdymi innymi świętami, tyle, że tym razem tego świętowania jeden dzień a ludzie i tak z obłędem w oczach biegali po sklepach i ładowali pełne wózki nawet " czubkiem". Oczywiście przełożyło się to też na tłok na jezdniach i parkingach. Nie lubię takiego szaleństwa przedświątecznego dlatego przygotowania do świąt wszelkich robię z wyprzedzeniem. A w ramach przygotowań pojechaliśmy dziś z małżonkiem na cmentarze z kwiatami i dokończyliśmy porządków na grobie pradziadków małżonka. Od naszej ostatniej interwencji nie zmieniło się dosłownie nic , tak jak zostawiliśmy tak było. Ustawiłam w wazonie świeży bukiet kwiatów i kolorową ikebanę, sztuczne , bo przecież nie będziemy tam zaglądać przez jakiś czas, powkładałam nowe wkłady do zniczy ,tych co zostały po sprzątaniu i nadają się do użycia, a małżonek odświeżył napisy. I tyle na tymczasem. Rodzina się nie pojawiła choć powinna. A potem jak co piątek udaliśmy się na zakupy i do mojej matki z wieczorną tabletką. Uprzedziłam ją, że jutro wymieniamy kanapę w dużym pokoju, nie po raz pierwszy zresztą ale nie pamięta . Zapytała mi się czy nowa od wuja S. Owszem mieliśmy kiedyś wuja tapicera , brata jej ojca ale zmarł 50 lat temu a warsztat rodzina zlikwidowała. Przypomniałam jej o tym , ale jak sobie przemyślałam , to chyba jej jutro powiem ,że kanapa od wuja jak znów zapyta. Bo taką "od wuja": chyba zaakceptuje. Inaczej może być awantura. Nie mogła pojąc po co ja tę kanapę wymieniam więc użyłam absurdalnego argumentu; kanapa jest zarwana i jak ksiądz po kolędzie przyjdzie i na niej usiądzie to wyląduje w skrzyni. Głupie i nie wiem czy załapała ale jak jej to inaczej wyjaśnić skoro nie może pojąć czy choćby spamiętać.
Tak poza tym zrobiła się potężna zadyma pod Trybunałem Konstytucyjnym. Padają nienawistne okrzyki i nawoływania do przemocy . Tylko co z tym wszystkim mają wspólnego Jezus i Maryją ? Bo ta zadyma z Bogiem na ustach rzecz jasna. Tak nawiasem to z całej duszy kibicuję naszym rządzącym i popieram te działania ; brawo premier , brawo minister sprawiedliwości i wszyscy co stoją przy nich. Tylko tak dalej i trochę szybciej to wreszcie zapanuje w naszym kraju ład.
I jeszcze w ramach celebrowania czasu zadumy
czwartek, 29 października 2026
29.10.2026 Przed weekendem
szkoda, że nie dłuższym ale w tym roku tak dobrze nie ma. Wszystkie święta albo w niedzielę, albo gdzieś po środku , skumulować nie ma jak. Kwiaty kupiłam dziś w dino , za 16zł z groszami za doniczkę. Na zieleniaku drogie jak pisałam wczoraj, pojawili się dostawcy pod jednym z marketów pojawiło się dwóch sprzedających, ceny trochę niższe niż na zieleniaku, ale doniczek ilości śladowe. Przejeżdżając obok dino rzucił mi się w oczy stojak z kwiatami. Podjechaliśmy i okazało się, że są. Nawet w kilku gatunkach. Tym razem wybrałam trójkolorowe kompozycje drobnych dąbków. Dla wnuczka tradycyjnie białe. Jutro zamierzamy urwać się wcześniej z pracy i zawieźć je na groby. W niedzielę pojedziemy tylko ze zniczami. Od lat tak robimy ze względu na tłok i konieczność odwiedzenia dwóch cmentarzy. No i to by było na tyle w kwestii przygotowań do Święta Zmarłych. Pod wieczór odwiedziła nas wnusia. Na pogaduchy i pożyczyć od babci coś z biżuterii do haloweenowej sesji zdjęciowej. Znów coś młodzież planuje. Od czego są babcie i ich skarby? Poszukałam starą szkatułkę z biżuterią sprzed ery kamieni i gotycką na imprezy w klimacie i wybrałyśmy. Sama jestem ciekawa co tym razem wymyślili. A wnusia za dużo mówić o tym nie chciała , obiecała wysłać zdjęcia.
Tak poza tym upiór co się szwenda po operze wrócił do mojego telefonu. Znów mam swój ulubiony dzwonek. I w ramach obchodów Halloween czy też słowiańskich Dziadów jedna z wielu wersji Upiora w Operze . Uwierzycie, że śpiewa facet ? A śpiewa ...
środa, 28 października 2026
28.10.2026 Dziwne to
znaczy brak kwiatów doniczkowych. Zwykle przed Świętem Zmarłych stoją na zieleniaku i przed marketami dostawcy i oferują doniczki chryzantem i cięte a w tym roku brak. U takiej ogrodniczki, która ma na stałe stoisko na zieleniaku były ale sakramencko drogie. Odpuściłam na razie. Synowa po południu musiała pojechać w jedno miejsce podrzucić chłopakom jakieś urządzenie, które nagle okazało się potrzebne. Objechała przy okazji markety i też nigdzie nikt nie sprzedawał. Jutro targ więc pewnie będą na targu ale obawiam się, że na ten pomysł wpadnie pół miasta i dojazd może być utrudniony. Pożyjemy - zobaczymy...
Tak poza tym dzień minął jak zwykle, na pracy i wizytach u matki. Znów znalazłam pochowane pod serwetkami tabletki, Jakiś czas już tego nie robiła. Myślałam ,że już mam to z głowy a tymczasem nic z tego. Pilnuję a i tak potrafi oszukać.
Popołudniu pogadałam z przyjaciółką. Plotkowałyśmy przez telefon 40 minut. Dawno mi się nie zdarzyło tak długo gadać, ale należało się nam. Nie widziałyśmy się od lipca i poza krótką rozmową z okazji jej imienin, kiedy akurat chorowała i ledwo mogła mówić, we wrześniu też się nie słyszałyśmy.
wtorek, 27 października 2026
27.10.2026 Za chwilę ostatnia prosta
czyli dwa ostatnie miesiące roku. Kiedy to zleciało ? Aż mi się wierzyć nie chce , że to już tylko dwa miesiące. Dla mnie ten rok był bardzo wymagający i w sumie to już czekam na jego koniec. Czy to coś zmieni? Powątpiewam... Mniejsza o to zresztą, nad końcem roku będę się zastanawiać kiedy już nadejdzie. Na razie to jak zwykle mam więcej spraw niż włosów na głowie. Na szczęście jestem znów mobilna (brzydkie to słówko ale modne) więc mogę je kolejno odpychać. Dziś zmieniałam matce pościel. Miałam to zrobić w sobotę ale z braku auta odpuściłam sobie wycieczki po mieście z workami pościeli i rzeczy do prania. Padło na dzisiaj. Mamuśka oczywiście fochy strzelała ale to nic nowego. Już widzę co się będzie działo jak jej kanapy zacznę zmieniać. I jak zwykle narozrabiała, coś pomajstrowała w telefonie, powyłączała jedno, powłączała inne, jakieś dziwne tryby. Chyba z pół godziny walczyłam żeby to wyprostować. I tak mam średnio licząc co drugi dzień.
Jutro wybieram się na zieleniak po kwiaty na groby. Jak zwykle kupuję jakieś chryzantemy w doniczce. Zawieziemy je w piątek a 1 pójdziemy tylko ze zniczami. Umówiłyśmy się z synowymi, że ustawiamy po jednym zniczu. I tak będzie ich po kilka na każdym grobie. Nie szczególnie to wygląda jak wszystkiego stoi w nadmiarze. A ostatnio jakaś mania ilości zapanowała w tym względzie.
Tak poza tym jesień wciąż bajeczna , choć poranki bardzo zimne. Przydają się mitenki.
poniedziałek, 26 października 2026
26.10.2026 Parę słów jak zwykle
o tym co zwykle. W pracy spokojnie dzisiaj. Chłopaki planowali tydzień i szykowali sobie robotę na najbliższy tydzień, małżonek załatwiał jakieś drobiazgi a my jak zwykle. Zbieram oferty na ubezpieczenie grupowe. Mamy i mogłabym po prosu przedłużyć, ale młodzi chcą poznać inne opcje. Niech im będzie , ale sądzę, że trudno będzie przebić aktualne. No i to działa. Próbuję znaleźć firmę zajmującą się wywózką mebli, bo nasz kolega strzelił focha na dobre a ja w końcu muszę tę kanapę u matki wymienić. No i nie byłoby z tym problemu poza ceną. Ja nawet bym te 7-8 stówek dała ale młodzież mnie sklęła, że za drogo i sami zrobią tylko trzeba wyładować busa. Już to widzę, cały warsztat trzeba wystawić a potem zapakować z powrotem żeby na poniedziałek był gotowy do pracy. Zobaczymy...
Odzyskałam moje autko. Ogrzewanie działa. Teraz pora zmienić opony na zimowe ale to już po święcie.
niedziela, 25 października 2026
25.10.2026 11 lat
skończył dziś nasz najmłodszy wnusiu. Do niedawna jeszcze nasz słodki urwisek , miłośnik misiów panda, które wędrowały z nim wszędzie. Dziś też są, ale siedzą w kąciku na półce w jego pokoju a najważniejsze miejsca zajmują gadżety FC Barcelona i piłkarskie trofea wiejskiej szkółki. Bo nasz wnusiu jest zapalonym piłkarzem. Pojechaliśmy do niego z prezentem. Synowa oczywiście przygotowała całe przyjęcie z ciastem i kolacją. I tu niespodzianka, bo jak się okazało ulubione ciasto czyli murzynka nasz wnusiu upiekł sam. Mama tylko mówiła co w jakiej kolejności ma robić.
A tak poza tym niedziela minęła mi na odrabianiu zaległości domowych, posprzątałam w szafkach z butami, wyprasowałam co mi zalegało i pozszywałam kieszenie w małżonka marynarkach oraz powymieniałam gumki w portkach od piżam. Po woli włącza mi się tryb świąteczny. Chińskie allegro podrzuca mi już oferty, no to sobie je zaczęłam oglądać. Jeszcze trochę i zacznę obmyślać koncepcję.
sobota, 24 października 2026
24.10.2026 Wczoraj i dziś
Wczoraj miałam baaaardzo długi dzień . Niby taki jak zwykle, ale namnożyło mi się tyle różnych drobnych a przy tym czasochłonnych spraw , że w efekcie wszystko co robiłam to z opóźnieniem. Do tego doszły zakupy cotygodniowe, tym razem większe , bo i kwiaty do biurowego ogródka i spożywka na dwa domy i parę drobiazgów do firmy. W sumie bzdurne te drobiazgi, jakieś baterie do mierników, kolejny zestaw bitów do wkrętaka , bo giną nagminnie, żadne tam konkrety. Na koniec jeszcze wizyta u matki - też spóźniona. Ujechać z nią nie sposób. Załącza sobie taką małą lampkę stołową na sprężystym wysięgniku , można obrać we wszystkie strony ale zamiast odwrócić, żeby jej w oczy nie świeciło , obkłada lampkę gazetami. I nie dociera, jak mówię, że ma tego nie robić , bo spowoduje pożar. Już dawno jej mój małżonek wkręcił do tej lampki żarówkę ledową więc pożar mało prawdopodobny, ale nie niemożliwy. Po tej wizycie i ostatnich zakupach wróciłam do domu kompletnie zajechana. Nawet kolacji nie chciało mi się robić, zjedliśmy po bułce z serem i na tym koniec. Do napisania czegoś tu na blogu też już weny zabrakło.
A dziś znów w kołowrotku. Brak auta mocno mi dezorganizuje obowiązki. Do matki pojechałam taksówką. Byłby po prostu dłuższy spacer , ale straciłabym mnóstwo czasu, żeby te 4 km i z powrotem pokonać pieszo. Mogłabym też pojechać rowerem , ale w tym roku nawet nie wyprowadziliśmy z garażu więc i nie przygotowaliśmy ich do jazdy. Stanęło na taksówce. W sumie nie kosztowało to jakoś drogo. Jak już to załatwiłam i wróciłam do domu to szybie śniadanie i ruszyliśmy na działkę , a jakże. Zaczęliśmy od sczytania licznika wody. Zdjęcie od razu wysłałam do gospodyni a potem zabraliśmy się do pracy , małżonek do cięcia gałęzi na krótko a ja za obcinanie róż. Prawie zrobiłam, ale moje okrywowe różyczki wciąż jeszcze mają mnóstwo kwiatków. W ogóle mnóstwo ich jeszcze kwitnie. Po skończeniu obcinania zabrałam się za kolejne zajęcie czyli sadzenie. Najpierw cebulki narcyzów, potem piwonię a potem róże , które przyszły wprost ze szkółki. Doskonale zabezpieczone i w świetnej kondycji. Najpierw zgodnie z załączoną instrukcją je nawodniłam. Sadzonki stały w wodzie około 3 godzin. Tym razem je mocnej opatulę na zimę, bo w ubiegłym roku jedna mi zmarzła. Wysprzątaliśmy też opadłe z drzew liście i na koniec jeszcze zdążyliśmy przygotować kawałek grządki pod poziomki. I tyle , zrobiło się wpół do piątej. W tak zwanym międzyczasie małżonek podrzucił mnie do matki. Znów wyjadła wszystko co było w lodówce i zrobiła niemożliwy bałagan w kuchni. Co było robić , posprzątałam w czasie kiedy odgrzewał się obiad. Chętnie bym na tym naszym ogródku posiedziała dłużej ale dzień zdecydowanie krótszy więc siła wyższa.
Jutro urodziny naszego najmłodszego wnusia. Kolejny sezon rodzinnego świętowania znów się zaczyna. zaczyna.
piątek, 23 października 2026
23.10.2026 Miałam bardzo długi dzień
Jutro opiszę co i jak , bo nie ukrywam , dał mi się we znaki. A jutro dzień działkowy. Początek końca sezonu.
czwartek, 22 października 2026
22.10.2026 O szyby deszcz dzwoni ...
a raczej dzwonił prawie cały dzień. Nie mogło tak latem od czasu do czasu? Ale i tak się cieszę, bo mam grządkę kwiatową pod płotem , bardzo gliniastą. Jak wyschnie to nie sposób choćby chwast wyrwać ani wbić wideł o szpadlu nie wspominając. Namoknięta ziemia ułatwi mi pracę. Mam też do posadzenia róże i resztę cebulek. Czy jeszcze z czymś poszaleję ? Chyba już nie w tym roku.
Zabrano mi samochód. Nie , nie , nic tym razem nie zmalowałam. Chłopaki stwierdzili, że nie działa mi ogrzewanie a zima się zbliża i czas to naprawić. Zamówili części i jutro szwagier młodszego co to w VW robi i się na tym zna mi wymieni. Niestety brak auta mocno mi dezorganizuje obowiązki. Trudno, kiedyś trzeba to zrobić a zaraz po tym wymienić opony na zimówki zanim wszyscy inni wpadną na ten sam pomysł i w warsztacie zrobi się tłok.
Nasz pracownik na zwolnieniu do 3 listopada , jak na to, że przeszedł operację to krótko. To dobrze jednak, bo nam się robota zaczyna się mnożyć jak zwykle przed końcem roku.
A tymczasem wracam do mojego czytnika. Miłego wieczoru.
środa, 21 października 2026
21.10.2026 Spokojnie
nic się dziś nie działo , kompletnie. Wiadomo , w pracy zawsze coś się znajdzie więc i tym razem ale nic co by wymagało większego wysiłku. Wczoraj zrobiłam robotę na resztę tygodnia. Nawet moja matka niczego nie odwinęła. Za długo się tym spokojem jednak nie nacieszę. Koniec roku coraz bliżej. Czytam kolejne książki- ebooki z podarowanej mi przez Lucię kolekcji i staram się cieszyć urokami złotej jesieni.
wtorek, 20 października 2026
20.10.2026 Drobiazgi ale cieszą
Taka pogoda na przykład. Dziś ta bardziej późnojesienna z szarymi chmurami i ciemnym porankiem. Ale na drzewach i krzakach wciąż jeszcze złoto-czerwone i pomarańczowe listki w dużych ilościach a na klombach kwitną fioletowe , pomarańczowe i bordowe kwiaty. Te wszystkie kolory w kontraście z szarością nieba ! Jaki efekt ! Prawdziwe dzieło sztuki stworzone przez naturę. Staram się cieszyć takimi widokami.
Dzień miałam pracowity. Wystawiłam 29 faktur co mi ładnych parę godzin zajęło, porobiłam przelewy przypadające na dziś i dzień pracy zleciał. Pracownik już po operacji , wraca do życia. Napisał sms do syna z tą informacją. Zaliczy jednak jakieś dłuższe zwolnienie. Jest to pewien kłopot, teraz przed końcem roku ale może nie będzie tak źle.
Przyszły moje zamówione róże. Teraz muszę je posadzić w ogrodzie. Tym razem dobrze je zabezpieczę na zimowe miesiące. Nie pozwolę im zmarznąć. A tymczasem sezon krzaczkowy dobiega końca. Już dostaliśmy informację o dacie sczytywania liczników wody a to sygnał, że niedługo bramy zostaną zamknięte na stałe. Już się boję ile za te letnie przyjemności przyjdzie nam zapłacić. Sporo wody zużyliśmy , bo i podlewanie i jaccuzi , no i prąd do tego. Ale co tam , chciało się nam luksusu , no to go mieliśmy. Na cos kasę trzeba wydać, żeby mieć motywację do zarabiania następnej.
poniedziałek, 19 października 2026
19.10.2026 Zbliżam się do końca
porządków w kuchni u matki. Zostały mi dwie szuflady i taboret ze schowkiem oraz plastikowa półka za drzwiami. Nie byłoby w tym nic szczególnego ale dzień po dniu wynoszę stare, zniszczone graty od 4 miesięcy. Odkryłam przy tym wczoraj, że moje koleżanki z parteru robią to samo tyle, że mają wygodniej, bo ich matka trafiła do szpitala. A ja muszę kombinować. Po woli zaczęłam uważać to za sukces. D wysprzątała dziś kuchnię w zakresie większym niż zastrzegłam w zakresie obowiązków, ale zauważyłam, że stresuje się tym ,że za wiele nie może z powodu matki uporu.
Tak poza tym nasz pracownik trafił do szpitala z atakiem woreczka żółciowego. I od razu "pod nóż". Pewnie nie prędko wróci do pracy.
niedziela, 18 października 2026
18.10.2026 Odpoczynek nie odpoczynek
w każdym razie niedziela, dzień teoretycznie wolny od pracy. Niestety nie dla takich jak ja , co bez zajęcia żyć nie mogą , albo życie im zajęcia samo podrzuca. Ja sobie roboty nie wymyślam , ja ją po prostu mam. Wiadomo, że wizyty u matki zaliczyć muszę. A inne zajęcia ? Pewnie bym nie musiała prasować , gotować obiadu i bigosu ( a co, naszło mnie, to wstawiłam od razu więcej, "na zaś") i organizowania ekspedycji do piwnicy z koszykiem zapraw. W zamian przyniosłam kompoty i kiszone ogórki. Zmontowałam też bukiety do wazonów na cmentarz. Dla mojego ojca i pradziadków małżonka. Żeby nie "wyfrunęły" z wazonu z wiatrem osadziłam w pojemniku z gipsem budowlanym , wsunę do wazonu i gotowe. Jest z tym trochę bałaganu, ale sposób mam wypróbowany. Po obiedzie odpuściłam. Rozsiadłam się na kanapie z czytnikiem i na tym koniec. Stwierdziłam ,że muszę choć trochę odpocząć zanim znów wciągnie mnie praca. A tydzień zapowiada się w pędzie. Spokojnego tygodnia !
sobota, 17 października 2026
17.10.2026 Złoty , jesienny dzień
dosłownie. Słońce i złociste liście na drzewach sprawiły , że wszystko nabrało złotej poświaty. Pięknie było szczególnie na działce. Popracowaliśmy sobie trochę . Działka wciąż kwitnie. Morcinki, kosmosy , rutbekie i turki zawłaszczyły grządki. Dziś zwinęliśmy parasol ogrodowy , grill i ogródkowe figurki skrzatów i kotów oraz latarenki. Małżonek skosił trawnik a ja poobcinałam wszystkie przekwitnięte badyle. Na koniec pocięliśmy suche gałęzie, które leżały przy płocie a ja posadziłam wykopane wcześniej czosnki ozdobne. Rosły gdzie popadło. Nie mam pojęcia skąd się wzięły, po prostu wyrosły więc im znalazłam miejsce przy płocie i przesadziłam. I tyle na dziś, bo zrobiło się późno a w domu czekał obiad w postaci zupy grzybowej. No i nie ma się co czarować, wcześnie zapada zmrok. Dziś w ogóle miałam pracowity dzień, bo i zwykłe ogarnięcie chatki i zakupy i wizyta u matki i w końcu działka. Nasi działkowi sąsiedzi stawili się dziś licznie, żeby wykorzystać pogodę i coś jeszcze zrobić nim uniemożliwi to pogoda. Z działki przyniosłam bukiet morcinków i rozchodników.
A tak poza tym wczoraj dostałam decyzję z ops-u . W końcu przyznali matce opiekunkę bezterminowo. Przynajmniej jedno z głowy.
piątek, 16 października 2026
16.10.2026 Obca mi jest cywilizacja turańska - uwaga : wpis długi
Nie chcę w takiej żyć i nie chcę też by żyły w niej moje dzieci , wnuki i kolejne pokolenia po nich. Zdecydowanie wolę cywilizację łacińską, która jaką by nie była w gruncie rzeczy działa prosto : wszyscy przestrzegają reguł, a gdy trzeba te reguły zmienić to też robi się to zgodnie z regułami. W wielkim uproszczeniu rzecz ujmując oczywiście. Termin „cywilizacja turańska” co prawda nie został oficjalnie uznany przez środowiska naukowe , ale jego założenia doskonale określają warunki w jakie próbuje nas zepchnąć szeroko pojęta prawica a raczej to co mieni się nią być. Założenia tejże za intrernetowym AI :
„Cywilizacja
turańska to koncepcja historyczno-socjologiczna stworzona przez polskiego
historyka Feliksa Konecznego,
określająca model życia zbiorowego ukształtowany w starożytności na terenach
Wielkiego Stepu w Azji. Współcześni naukowcy w większości krytykują to ujęcie i
nie uznają go za klasyfikację naukową
A to jej cechy :
·
Organizacja
wojskowa i obozowa: Społeczeństwo funkcjonowało jak wielki obóz wojskowy;
ludność łączyła się w ordy, które rozpadały się wraz ze śmiercią wodza.
·
Kult
wodza:
Władca (często postrzegany jako "półbóg" lub pan życia i śmierci)
stał ponad prawem, a jego kaprysy zastępowały kodeksy.
·
Brak
struktur społecznych: Nie wytworzyła trwałych więzi wyższych niż rodowe ani
klasycznego pojęcia społeczeństwa czy obywatela.
·
Stosunek
do pracy i nauki: Występowała tu pogarda dla pracy fizycznej, brak dbałości
o rozwój nauki oraz ignorowanie kategorii czasu i chronologii.
·
Zasięg
geograficzny:
Koneczny zaliczał do niej ludy koczownicze (Hunów, Mongołów, Tatarów, Turków
osmańskich) oraz – co wzbudza największe kontrowersje – Rosjan i Kozaków jako
cywilizację turańsko-słowiańską.
·
W ujęciu
Konecznego cała aktywność polityczna w ramach tej cywilizacji miała charakter
wojskowy, władców nie obowiązywała moralność, a cywilizacja ta nie rozwinęła
żadnej z nauk.
Naukowcy krytykują tę ideę za to, że pomija fudamentalną
rolę chrześcijaństwa w odniesieniu do Rosjan , ma charakter publicystyczny i
jest wykorzystywana dla celów politycznych i stygmatyzowania Europy Wschodniej
i Rosji.”
Tyle internet w wielkim skrócie. A po co ten
przydługawy wstęp? Ano … Nie wiem jak Wam ale mnie coś te założenia bardzo
przypominają. A przedwczorajsza zadyma pod TK i to co od wyborów
parlamentarnych w 23 wyrabia ta tak zwana prawica ten styl obrazuje niemal 1:1.
Aż dziwne , że nikt jeszcze tego tak nie nazwał. Z prawej strony jest to próba,
bezczelna próba narzucenia nam
cywilizacji turańskiej. No tak, ale ilu ludzi wie, że istniała taka koncepcja
socjologiczna? Przyznaję, że ja też dowiedziałam się o tym całkiem niedawno.
Niestety „założenia” i próby wdrożenia albo raczej narzucenia nam obserwuję od
lat. Na długo przedtem nim poznałam ten termin i koncepcję. Bardzo łatwo daje
się ten prąd socjologiczny przełożyć na nasza, krajową , współczesną nam
sytuację.
Co
obserwujemy ?
W kwestii
organizacji – żadnej spójnej strategii na przyszłość, w myśl zasady po nas
choćby potop, żadnej wizji kraju za 5,10,15 i więcej lat . Dziś my a potem…
nic. Nie ważne co się stanie z krajem , z ludźmi , jak potoczą się losy naszych
dzieci i wnuków. I tu niestety grzechy na sumieniu mają wszystkie ekipy
rządzące w mniejszym lub większym stopniu.
Kult wodza – kojarzycie ? „A Kaczyński powiedział” – na tym
opierała i wciąż jeszcze opiera działalność prawej strony. Co wymyślił to jego
ekipa i akolici traktowali jak świętość objawioną. Stąd niszczenie wszelkich
struktur państwa i narzucanie swojej krótkowzrocznej wizji. Dziś mocno osłabła,
ale to i tak mieści się w koncepcji , bo tę rolę próbują przejąć młodsi. Wódz
słaby więc już znaleźli się tacy co chcą zająć jego miejsce i szarpią każde w
swoją stronę. Konfiarzo- brauniarze , ten twór byłego premiera ( swoją drogą
jak ludzie mogli zawierzyć kłamcy , nie pojmuję a przecież ma swoich
zwolenników) i nawet niepoliczony prezydent, któremu nagle się wydało , że jest
królem świata. A „władców” nie obowiązuje moralność czy choćby zwykła
przyzwoitość albo choćby podstawy kultury osobistej. Nie stawiają sobie żadnych
granic ani nie przestrzegają żadnych reguł , nawet tych co sami wymyślili.
Brak struktur społecznych – na razie jakieś mamy , ale co
strona demokratyczna jakieś wdroży , zaprowadzi jakiś ład, naprawi – strona
prawa kontestuje, rozwala w taki czy inny sposób, sądownictwo, samorząd,
edukacja , system podatkowy. Nie ważne co. Ważne, żeby był chaos w kraju ,
obywatele skłóceni (dlatego tak się boją wszelkich organizacji poza rządowych –
tam gdzie ludzie umieją się zjednoczyć w okół jakiejś choćby lokalnej sprawy
robi się dla nich niebezpiecznie ) a oni mogli czerpać z tego zyski. Praca i
nauka ? A po co. Pieniądze państwowe uważają za swoje i wydają według własnego
widzimisię a „ciemnemu ludowi” ( wybaczcie – cytuję ) rzucają ochłapy w postaci
socjalu promując różnej maści nieudaczników i obiboków. A jak jest w kwestii
edukacji każdy widzi. Mieliśmy ministrów , którzy usiłowali utrzymać uczniów w
ciemnocie i zacofaniu, a każda próba wprowadzenia do szkól choćby odrobiny
nowoczesnej wiedzy wywoływała u nich furię i skrajną histerię , którą karmili
swoich akolitów. Dziś nie jest lepiej tyle, że minister z otwartą głową i
przynajmniej próbuje . Nie będę się nad tym rozwodzić. No i manipulowanie
historią: faktami , datami , podsycanie i tworzenie mitów zamiast trzymania się
faktów i źródeł. Nie raz już o tym
pisałam . Wreszcie nasze położenie geograficzne . Środek Europy. Gdzieś
pomiędzy cywilizacją łacińską a tą, nie uznawaną naukowo turańską. Kraj z ponad
tysiącletnią historią ale bez konkretnej osobowości , podatny na wpływy z obu
stron z przewagą wschodniej niestety ,a ponad stulecie nieistniejący na mapach. Potem sklecony na powrót z trzech różnych
kultur. Paradoksalnie dużo w kierunku scalenia nas jako społeczeństwo zrobił
PRL. Dał ludziom wykształcenie , wymieszał społeczeństwo wprowadzając nakazy
pracy , a szerzej dając tę pracę
wyciągnął społeczeństwo ze skrajnej nędzy. Na modłę turańską jeśli mam uczciwie
sprawę postawić . Niestety różnice wciąż są, wystarczy pojeździć trochę po
kraju i spojrzeć na mapę jak rozkładają się głosy w wyborach. W kontekście
obecnej geopolityki , wojny za naszą wschodnią granicą i wiszącego na włosku
konfliktu na skalę światową nie chciałabym znaleźć się w społeczności
pozbawionej zasad , gdzie liczy się tylko wódz. Do wyborów parlamentarnych
jeszcze trochę , wciąż żywię nadzieję , że jednak pójdziemy w stronę
cywilizacji łacińskiej.
czwartek, 15 października 2026
15.10.2026 To był strzał między oczy
niemal dosłownie. Wiadomość zwaliła mnie z nóg. Nie tylko mnie zresztą. Tym razem wyprzedziła mnie w biurze synowa. Dojechała przede mną. Zwykle przyjeżdżamy w tym samym czasie, ale dziś utknęłam w korku i dotarłam kilka minut po ósmej. Ledwie weszłam a ona mi się pyta czy już wiem , że M.Sz. nie żyje? Dosłownie mnie zatkało, trzy razy zapytałam czy na pewno o niego chodzi. Potwierdziła a ja spytałam co się stało. No i tu był ten strzał: powiesił się. Do tej pory nie umiem w to uwierzyć. M.Sz. był kolegą z bloku i z podstawówki naszych chłopaków. Rówieśnik naszego młodszego syna. Wesoły, pełen życia chłopak. Nie jedną przygodę podwórkową i szkolną razem zaliczyli. Raz nawet wybroniłam go i syna przed policją , która chciała chłopakom wmówić przewinienie. Zanim się ożenił i znalazł stałą pracę dorabiał czasem u nas a ostatnio pracował jako operator koparki. Latem spotkaliśmy go u naszej młodzieży na grillu bo wciąż się przyjaźnili a nawet więcej , bo jego żona jest chrzestną naszego najmłodszego wnuczka. Nie wiemy co się stało i dlaczego zdecydował się na taki krok.
środa, 14 października 2026
14.10.2026 Przygód kilka ...
Nie, nie żadnego wróbla Ćwirka jak w wierszyku dla dzieci ale moich własnych. Dzień wczorajszy minął w miarę spokojnie i bez efektów specjalnych. I byłoby pięknie ale około 19.00 musiałam pojechać do matki jak co dzień. No i klapa, przekręciłam kluczyk w stacyjce , zapaliły się kontrolki, po kilku sekundach zgasły a auto samo z siebie zaczęło trąbić jak szalone. Po chwili się wyłączyło, przekręciłam znów kluczyk i klapa na całego, ani miauknął. Poprosiłam o pomoc małżonka, przyniósł zapasowy kluczyk , bo może bateria w kluczyku się wyczerpała ale zapasowy też nie zadziałał. W tym układzie pojechaliśmy do matki autem małżonka a po powrocie zaczęliśmy znów majstrować przy aucie. Wyszło, że akumulator a skoro tak to "pożyczyłam" prądu od auta małżonka i pojechaliśmy pod nasze biuro, bo tam w garażu mamy prostowniki. Małżonek podłączył i zostawiliśmy na noc. Rano zabrałam się z młodszą synową, która i tak jadąc do firmy musi przejechać naszą ulicą. Ale auto to nie był koniec moich przygód. Wywaliłam się jak długa w domu. Nie wiem jak to zrobiłam, chciałam wstać i sięgnąć po krople, żeby małżonkowi oczy zakroplić i chyba zaczepiłam o przedłużacz, chyba, bo pewna nie jestem. No i walnęłam na podłogę zawadzając obojczykiem i biustem o ławę. Stłukłam sobie obojczyk i mam siniaka na biuście. Obojczyk mnie pobolewa jak zrobię jakiś szybki ruch. I nie wiem dlaczego cały dzień dzisiaj spać mi się chce. Chodzę i ziewam , w pracy ziewałam i nawet dodatkowe dwie kawy nie pomogły. A dziś po obiedzie wybraliśmy się do marketu budowlanego poszukać odpowiedniej taśmy do podklejenia listew ściennych. Nasz zapas się skończył a młodzież układa instalacje w miejscu gdzie nie mogą wiercić. Nie ma rady trzeba kleić. Nie byłabym sobą gdybym nie poszperała w różnych innych sprzętach. Przy okazji wywołałam "aferę", rozbawiłam klientów. Wcale nie zamierzałam , jakoś samo wyszło. W markecie oferta bożonarodzeniowa a jakże. Małżonkowi spodobały się jakieś lampki,. Wziął do ręki pudełko i mi podstawił do obejrzenia. A ja na to: "bez przesady, może później, jeszcze Wszystkich Świętych nie było". Tyle, że powiedziałam za głośno. No i skończyło się tak, że wszyscy co stali w pobliżu słyszeli i wybuchnęli śmiechem i zaczęli sobie robić z tego żarty. Taśmy nie było więc musieliśmy pojechać do drugiego marketu. Tam się zaopatrzyliśmy i przy okazji w kilka innych drobiazgów.
W kraju zadyma w trybunale. Nie chce mi się o tym gadać...
wtorek, 13 października 2026
13.10.2026 Koncert jesienny...
Jak wspominałam nasza starsza młodzież sprezentowała nam na 45- lecie bilety na koncert. I to nie byle gdzie, bo w pałacu Staszica w Warszawie. Trochę mnie ten wyjazd przeraził ze względu na problemy z matką ale udało się wszystko zorganizować więc pojechaliśmy. Koncert zdecydowanie inny w swoim charakterze i nastroju niż te , na które zwykle jeździmy , bo muzyka filmowa na żywo i przy świecach. Dokładny tytuł to „Muzyka filmowa w blasku tysiąca świec” i pewnie ich tyle było , albo gdzieś blisko. Koncert odbył się w minioną niedzielę w godzinach wieczornych , raczej standardowo , bo o 18.30. Pałac Staszica mieści się w samym , ścisłym centrum Warszawy na Nowym Świecie. Hotel wybraliśmy w pobliżu więc udaliśmy się tam pieszo. Centrum nieco lepiej wygląda niż znane mi, inne zakątki Warszawy , ale nic dziwnego , bo tam wszystkie ważne instytucje się mieszczą z pałacem prezydenckim włącznie więc jakoś wyglądać musi. Na tę okoliczność ubraliśmy się oczywiście odświętnie. Małżonek w granatową marynarkę , jasnoszarą koszulę i bardzo klasyczny , bordowy krawat w „rzucik” w kolorze marynarki a ja w czarne spódnico-spodnie i bordową bluzkę z szyfonowym karczkiem i rękawami i biżuterię z granatów. Koncert to koncert wymaga odpowiedniego odzienia. Pod tym względem jestem tradycjonalistką i bluza od dresu albo sweter nie przejdą, co innego koncerty rockowe ale to inna bajka. I tu mi zazgrzytało , bo oprócz nas tylko kilka młodych osób przyszło odpowiednio ubranych, to znaczy panie w eleganckich sukniach lub bluzkach, panowie w marynarkach. Koncert odbył się w sali lustrzanej pałacu Staszica ,mieszczącej się na piętrze. Wchodziło się marmurowymi schodami , które w pewnym momencie się rozdwajały i prowadziły z dwóch stron na tę samą galerię. Nastrój już od wejścia budowały świece ustawione już od pierwszego poziomu na stopniach schodów. Ze względów bezpieczeństwa oczywiście elektroniczne.
Sala lustrzana nie jest wielka , pomieści może ze 100-150 osób, o charakterze klasycystycznym (nie wiem tego na pewno bo nie sprawdziłam, ale na taki mi to wyglądało) z niszą , gdzie na podwyższeniu przygotowano scenę dla muzyków. Dla potrzeb koncertu stały tam setki zapalonych świec i trzy pulpity oraz 4 krzesła dla wykonawców a na wszystko co działo się na scenie i widowni miał oko spoglądający z portretu wiszącego w niszy sam Stanisław Staszic.
Sala szybko się zapełniła a koncert zaczął się punktualnie. Na scenę weszły niemal identycznie wyglądające dziewczyny ubrane w takie same długie, złote suknie i tak samo uczesane. Trzy ze skrzypcami , czwarta z wiolonczelą i jako pierwszy utwór zagrały – no zgadnijcie : a jakże , motyw „Piratów z Karaibów” . I w ten sposób powitał słuchających Antidotum Quartet. Klasyczny kwartet skrzypcowy. Zagrały ładnie i z werwą ale po wykonaniach Epica, PRSO i naszej miejscowej skrzypaczki Anastazji nie wiele aranżacji Piratów może mnie zachwycić. Następne utwory były już w charakterze bardzo spokojnym , takim trochę jesiennym nawet trochę melancholijnym; walc z Amelii, Śniadanie u Tiffaniego , Pearl Harbour , był i motyw z Gladiatora , także już niemal klasyczny i też po wykonaniu Gregorians z Amelią Bringhtman nie koniecznie mnie zachwycił . Były też kolejne utwory z filmów , tym razem motywy miłosne w tym z Gorączki Sobotniej Nocy i Schreka.
I tu znów mi zazgrzytało, bo jako motyw miłosny ze Schreka dziewczyny wybrały „Hallelujah” . A nie o to w tym utworze przecież chodziło i jak wiadomo jest to jedna z najsłynniejszych ballad Cohena. Faktem jest jednak , że w Schreku ten utwór wykorzystano i na tej podstawie możemy uznać, że jest to motyw filmowy. Koncert trwał godzinę i piętnaście minut więc tych utworów kwartet zagrał całkiem sporo. Były też i z filmów przygodowych i musicalu Lalaland.
I na koniec nawet z Władcy Pierścieni i Gry o Tron. Na bis dziewczęta zagrały „Walc Barbary” z „Nocy i Dni”. Przepięknie! Ten utwór w ich wykonaniu chyba wypadł najlepiej z wszystkich. Tej spokojnej muzyce przez cały czas towarzyszyło migotliwe , ciepłe światło świec.
Dodać muszę, że dziewczęta grały bez użycia mikrofonów . Głośność idealnie wpasowała się w wielkość sali i jej akustykę. Nagłośnienie w postaci wzmacniaczy i głośników tylko popsułoby efekt gry na klasycznych instrumentach. Podobała mi się bardzo wiolonczelistka. Skrzypaczki pomagały sobie nutami rozłożonymi na pulpitach , wiolonczelistka grała bez nut i jeszcze potrafiła wydobyć ze swojego instrumentu najróżniejsze efekty, które dodawały muzyce charakteru. Nie wiem jak długo istnieje Antidotum, bo dziewczyny bardzo młodziutkie ale już zdążyły się dobrze zgrać. Mają świetny warsztat muzyczny, utrzymują rytm i jednakowe tempo. Osiągnęły już bardzo dużo jeśli chodzi o wspólną technikę gry. Jeszcze trochę wspólnych koncertów i będą perfekcyjne w tym co robią. Mogę polecić jeśli lubicie nastrojowe klimaty i grę na instrumentach smyczkowych a z tego co doczytałam o zespole dowiedziałam się, że równolegle do muzyki filmowej grają też rock. W tej samej konwencji koncertowania przy świecach. Jak dla mnie wybrały też ciekawą formę tych występów, taką trochę jak z XIX-wiecznych powieści – wieczorów muzykujących. Wieczór zakończyliśmy kolacją w hotelowej karczmie. Trzeba było jakoś sensownie wykorzystać do końca ten niedzielny wieczór.




























