21.06.2026 Nowości w PDzO

 Rzecz najważniejsza; na nowej bramce , nowa tabliczka z numerem - sąsiedzi przychodzą podziwiać , nikt takiej nie ma  i pasuje do reszty detali 

Róże okrywowe naprawdę okrywają - całą grządkę i nawet na ścieżkę się wciskają, muszę organizować kolejny ptasi płotek żeby je opanować 

Na patio zawisły takie stylowe lampki na stylowych wieszakach z kutego żelaza, trochę nie z tej epoki - w sumie są trzy i robią robotę 

Przy fontannie nowe-stare dekoracje. Pudło ma już swoje lata, niedawno je odnowiłam a wczoraj wstawiłam do niego doniczki z kolorowymi kwiatami

A w domku nowe półeczki i obrazki aniołkami 

I róża Suvenir - zdjęcie nie oddaje jej koloru , jak na krzaczek, który ma 40 cm i został posadzony na jesieni wyjątkowo obficie zakwitała

20.06.2026 Dzień za krótki

 i niestety męczący z powodu upału. A mnie robota nie odpuszcza. Właściwie cały dzień było co robić. Skupiliśmy się jednak na pomniejszych zadaniach. Te cięższe dziś niewykonalne. Jedynie hortensję posadziłam do ziemi. Rosła w donicy. Jutro pokażę wszystko na  zdjęciach. Przymocowaliśmy nową tabliczkę z numerem działki, dwie półeczki w domku i na ścianie zawiesiliśmy aniołki z Kaszub. Trzeba było też pozbierać plony. Mamy więc koszyk truskawek i drugi czereśni, szczypior z cebulką, sałatę i groszek. I góry koperku, ale koperku nigdy za dużo. Na jutro mam podobne plany, przede wszystkim się nie przemęczać. 

19.06.2026 Długi ten dzień

Miałam dziś mnóstwo spraw do załatwienia a po południu planowałam poprzekładać ciuchy , bo wciąz mam przejściowe, a przy tych upałach to przesada w takich chodzić. A tymczasem musiałam sobie zrobić wycieczkę krajoznawczą, bo małżonkowi zabrakło materiałów a dokładnie to zapomniał o jednym urządzeniu potrzebnym do wykonania zlecenia. Pojechałam , jakieś 20km od mojego miasta. W sumie to nie mam czego żałować, bo przynajmniej popatrzyłam sobie na przepiękny, stylizowany, leśny ogród. Naprawdę robi wrażenie. Drewniane rzeźby , ule w przeróżnych kolorach i formach, głazy i roślinność zasadzona tak, żeby wyglądała na samosiejki. To wszystko wśród liściastych i iglastych, wielkich drzew. Pięknie tam mają. A firma produkuje domki drewniane do ogrodów i akcesoria pszczelarskie. Sami zresztą są pszczelarzami. Może się małżonek jak zwykle załapie na jakiś słoik miodu. Po powrocie ruszyłam na zakupy. Dla nas ale i dla matki. D mi zameldowała braki w chemii domowej. Jutro zawiozę. A poza tym musiałam jeszcze wskoczyć do galerii kupić sobie mazidło do loków. Nie byłabym sobą gdybym nie poszperała po okolicznych sklepach przemysłowych. Zajrzałam do kika i pepko. Kupiłam dla matki nową ceratę na stół i skarpetki , bo swoje wszystkie ma pojedyncze , nie wiem jak to robi ale nawet jak uda mi się je poskładać to i tak jak potrzebne żadne do siebie nie pasują a dla nas poduszki na działkowe krzesełka i wyciskach do cytryny. Nabiegałam się w tym upale. Byłoby dobrze gdyby nie te 29 stopni. Teraz pada i to jest po prostu ideał. Gorąca noc i deszcz. Jutro ogródka nie poznam. Zielsko też skorzysta a jakże. Tak sobie planuję po cichu, że jednak ciężkich prac nie będziemy przy tym upale wykonywać. Pobawimy się drobiazgami siedząc w cieniu albo w domku. Ale kto to wie, co zdarzy się jutro. 

18.06.20026 Zaczęłam ogarniać

 i w miarę sensownie funkcjonować w nowej - niestety nie lepszej rzeczywistości, którą mi mamuśka zafundowała. Jak zwykle poukładałam , ustaliłam , trzymam się schematu, logistyka działa. W tym jestem dobra, Organizacja to zdecydowanie moja mocna strona. Bywa, że mnie coś zaskakuje i wywraca grafik ale szybko wracam na ustalony tor. Tak i tym razem. Sukcesywnie wynoszę matki "skarby" i robię porządki. Na razie w kuchni ; jakieś puszki po czymś, stare butelki , plastikowe pojemniki i inne dawno przez nią zapomniane klamoty. Tak poza tym w pracy jak zwykle. Popychamy te kontrakty i zaczyna to już coraz lepiej wyglądać. Może na jesień będzie koniec. Oczywiście jeśli znów nie zawalą czegoś budowlańcy. 

Zrobiło się bardzo ciepło ale przecież już za 6 dni lato. 

17.06.2026 Już środa

 a to znaczy, że weekend coraz bliżej a jak weekend to nasze "rodos". Zapowiadają 35 stopni na plusie - jak ja to przeżyję? Lato ma swoje prawa a jednym z nich jest upał, muszę sobie poradzić. A jak już mowa o lecie to zakwitły lipy.  Pachną upojnie ! Zapach lip to zapach mojego dzieciństwa. Dzień minął dość spokojnie. Matka nic nie odwinęła a to już duży plus. Gipsu też nie zdjęła i widzę, że to zasinienie na ręce też zaczyna zmieniać kolor na żółtawy a opuchlizna się zmniejsza. To dobry znak, znaczy, że się goi. Może nie będzie tak źle. Tylko nie wiem jak ją wyciągnę na kontrolę we wtorek jak zalecili na sorze. Rozmawiałam z moją przyjaciółką, co prawda nie zajmuje się tymi akurat sprawami ale i tak podpowiedziała mi istotną rzecz. Muszę sprawdzić jaki matka ma stopień niepełnosprawności. Jeśli chcę coś ugrać to powinna mieć "znaczny". jeśli ma inny to mam wystąpić z wnioskiem o podniesienie i uzasadnić pogorszeniem. Na razie i tak nie załatwię dopóki nie mam na piśmie ubezwłasnowolnienia z  sądu ale już \wiem od czego zaczynać.  

Po obiedzie pojechaliśmy na działkę. Przywieźliśmy koszyczek truskawek, sałatę i szczypior. Jest też groszek , ale jeszcze nie zrywałam. Inne roślinki podrosły i to sporo. Dwa dni deszczu i trochę więcej na plusie i od razu są efekty na grządkach. Zakwitła pierwsza z moich szlachetnych róż, suvenir. Ma piękny fioletowo - czerwony kolor wpadający w granatowy. Pozostałe dwie niestety nie dały rady. Jedna rośnie i wypuściła , ale nie zakwitła; może potrzebuje więcej czasu a trzecia zmarzła. Przycięłam ją radykalnie, może jeszcze odżyje ale małe szanse chyba. Nie mam doświadczenia z różami , muszę próbować. Na koniec starsza synowa wrobiła mnie w skracanie spodni. Jakoś poszło, chociaż materiał zdecydowanie nie na domową maszynę do szycia. Nie dość, że siepiący to jeszcze ciągliwy, ale dałam radę. 

16.06.2026 Taki sobie dzień

nic szczególnego. Matce jednak udało się wyplątać z temblaka i jeszcze sprytnie schowała go za krzesłem. Założyłam z powrotem , oczywiście się awanturowała i nie chciała zjeść śniadania - w ramach strajku pewnie. Pojechałam po raz drugi około 12.00 i dopiero ją namówiłam na jedzenie, chyba zapomniała że strajkuje, ale temblak miała i zjadła. Potem zajęłam się swoimi sprawami i nawet z przyjaciółką z LO pogadałam, ale inną , nie tą, której wczoraj szukałam. Zadzwoniła do mnie. W domu dokończyłam strój dla wnusi, jutro zabiorę go do pracy i dam synowi. Wnusia dziś wyjeżdża na wycieczkę więc sama nie zdąży odebrać. A wieczorem niespodzianka. Nie wiem co D jej zrobiła, ale matki nie poznałam. Grzecznie siedziała z gipsem i temblakiem na ręku, nie awanturowała się , ani nawet nie protestowała , że ma wziąć tabletki. Zrobiłam jej kolację i nawet poprosiła, żebym jej resztę zupy odgrzała a potem zagadywała mnie o działkę. Szok po prostu. Ciekawe na jak długo jej starczy. A ręka zadziwiająco szybko jej się goi. Dzień unieruchomienia i już jej zeszła opuchlizna, jeszcze nie do końca i ma siną tę rękę, ale różnica jest widoczna. Pogoda zaczęła się zmieniać, ociepliło się, przestało wiać i padać. Jak by na to nie spojrzeć za 8 dni kalendarzowe lato.  

15.06.2026 Z nudów na pewno nie umrę

 Jazdy z matką ciąg dalszy. Rano znów miała zdjęty gips. I nie pojmuje, że ma go mieć na ręce bo ma złamaną. Dziś jednak ją uziemiłam z pomocą swetra. Gips założyłam z powrotem zawiązałam chustę a potem wzięłam ciasny sweter , założyłam na lewą rękę i przez głowę a pusty rękaw wciągnęłam do środka i przełożyłam na plecy a potem obciągnęłam sweter aż do bioder. Z tego już się nie wyplątała. Później pojechałam do sklepu medycznego i kupiłam temblak z paskami. Jak wyłożyłam sytuację to mi sprzedawca wybrał taki z paskami zapinanymi na plecach. Nawet mnie w to ustrojstwo zapiął, żeby pokazać jak to działa. No, tego na pewno nie odepnie, nawet ja miałam kłopot, żeby sięgnąć na plecy lewą ręką. Założyłam jej wieczorem , zobaczę jak się sprawdzi. D, matki opiekunka nic podejrzanego mi nie zameldowała a to znaczy, że sobie poradziła. Oczywiście te moje pomysły nie przeszły bez problemów. Awanturowała się jak zwykle. Rozpytałam trochę o domy opieki. jeden mi odradziła D, chociaż tam byłoby najprościej załatwić, ale warunki dość marne. Dwa inne, prywatne, w okolicy około 20km od nas byłyby do przyjęcia ale dość drogie i długo czeka się na miejsce. A kolejny kawałek dalej , bo jakieś 40km (odległość też do przyjęcia) który specjalizuje się w opiece nad ludźmi z demencją niebotycznie drogi. Do mojej przyjaciółki z LO , która pracuje jako psycholog -orzecznik się nie dodzwoniłam, pomyślałam, ze ona może się orientować, bo ma z takimi sprawami do czynienia zawodowo, może coś podpowie. Spróbuję jutro. Zresztą nie ma pośpiechu , bo i tak nie mam wciąż orzeczenia z sądu a bez tego nie podziałam.

Tak poza tym szyłam dla wnuczki strój na Pyrkon, Nawet nie źle to wyszło. Taka wojowniczka. Pytanie co to za postać. Podobno z nowych filmów Marvela, nie zapamiętałam imienia niestety  ale odkąd wnusia zrobiła się samodzielna i nie oglądają już z dziadkiem filmów fantazy więc i ja wypadłam z tego universum. Jutro dokończę ręcznie kilka drobnych detali i będzie gotowy.