9.11.2026 Świat i tak podąża dalej

W Kraju żałoba i trudno, żeby było inaczej w sytuacji jaka zaistniała. A świat idzie dalej , dzieją się rzeczy ważne ale i te małe, codzienne , powielone na miliony a w skali świata i miliardy. I nasz mały świat pomiędzy domami a firmą też idzie dalej. Sprawy się toczą swoim torem. projekty sprawdzone i oddane. Omawiane będą dopiero po jedenastym. Dla nas lepiej. Przyszły kolejne paczki z towarem, którego w biurach coraz więcej a to znak, że rok zbliża się do końca. W domu też nić szczególnego. Ugotowałam na jutro garnek zupy ogórkowej , pewnie będzie na dwa obiady. Jak zwykle zaliczyłam wizyty u matki i wyskoczyliśmy na zakupy do "mrówy". I jak tak krążyliśmy po sklepie to i o ofertę świąteczną zahaczyliśmy i już mi koncepcja na ten rok zaczęła po głowie się plątać. A co z tego wyniknie ? Zobaczymy. Na razie w perspektywie najbliższej Św. Marcin i kolejne świętowanie rodzinnych imienin i urodzin, jedenastego i dwunastego imieniny najmłodszego wnuczka i syna , trzynastego urodziny wnuczki. Na jutro zgodnie z niedawnym postanowieniem zaplanowaliśmy wyjazd do Poznania. Takie urwanie się na krótko od pracy. Tak po prostu, dla przyjemności a może i jakieś małe zakupy. 

8.11.2026 [']

Chyba dziś sobie daruję pisanie o sprawach codziennych. Tragedia , która spotkała mieszkańców Krakowa kładzie się cieniem na codzienność i sprawia, że traci ona swoją wagę i moc. Co można w tej sytuacji powiedzieć… Cokolwiek nie powiemy zabrzmi płytko i banalnie, nie poskromi emocji i nie pocieszy bliskich ofiar.  

Straszne jest to co się stało, ale wiele wskazywało na to, że nastąpi. Ten wrzód rósł i kiedyś musiał pęknąć. Pierwsze ostrzeżenie mieliśmy gdy zginął Prezydent Gdańska. Wiem , dotąd czytaliśmy o takich zdarzeniach w prasie albo oglądaliśmy w tv, działo się gdzieś w świecie. Tym razem uderzyło w nasze społeczeństwo. Nic już tego nie odwróci. Możemy jedynie mieć nadzieję, że nas to czegoś nauczy ( w co osobiście powątpiewam) i więcej się nie powtórzy. Dobrze, że służby wykazały się profesjonalizmem i odwagą , za to należy się im podziw i szacunek. Tym co ochraniają TK przed tą tłuszczą również , choć to w tej sytuacji mało istotne zdarzenie.

Cześć pamięci Ofiar [‘].

7.11.2026 Dzieje się ...

 aż za dużo jak na jeden dzień. Opiszę jutro. 

6.11.2026 Uuuuffff! A jednak wyrobiliśmy

 Trafił nam się duży kontrakt. U naszego stałego klienta. Temat już się trochę zdążył rozwinąć , leją właśnie fundamenty czyli do naszego wejścia jeszcze dość długo ale projekt musi być. No i dziś trzeba było te wyliczanki i rysunki skończyć bo na poniedziałek rano ma być. Zapowiadało się na bardzo długie siedzenie w biurze , bo jak mus to mus. Tymczasem zadzwonił inwestor, że nie musimy się spieszyć. Zmiana planów , szef ekipy się rozchorował i spotkanie w celach omawiania przełożył na wtorek. Mamy cały poniedziałek na dopracowanie szczegółów. Moja synowa siedziała nad tym cały tydzień, ja swoją część zrobiłam szybciej ale mam więcej wprawy i moja część dotyczyła łączności więc się uwinęłam. Jej przypadły trzy , właściwie powtarzalne a chłopaki robili elektrykę dedykowaną do wszystkich części i rysunki. Zrobiliśmy, projekt mamy gotowy ale trzeba sprawdzić i dopracować drobiazgi, no i to mieliśmy robić po południu. A tymczasem trafi nam się taki farcik w postaci dodatkowego dnia. Mamy więc o pół dnia dłuższy weekend. W sumie to się z tego ucieszyłam, bo to piątek , jest co nie co do zrobienia w domu i zakupy cotygodniowe. A sobota zapowiada się intensywnie, bo musimy wpaść na działkę zabezpieczyć krzaczki przed mrozem i jeśli się uda to coś więcej a potem impreza u starszego syna z okazji 45 -tych urodzin. No i pomiędzy wizyty u matki. Inne tematy niestety musimy odłożyć na potem. 

5.11.2026 Czwartek i to jest perspektywa,

 bo jeszcze jutro i dwa dni wolne. Miałam dziś mnóstwo pracy , aż myślałam, że spod papierów nie wyjrzę. Ogarnęłam jednak mniej- więcej około 15.00. Na jutro zostawiłam sobie kilka rachunków do zapłaty. I chyba na tym się skończy, bo czeka nas większy przewrót. Wymieniamy laptopy na nowsze. Mój już mocno wiekowy , choć się sprawdza w działaniu a synowej zrobił się niewydolny. Żeby obsłużyć swoją "działkę" potrzebuje więcej mocy obliczeniowej. No to synalek stwierdził, że jutro to zrobią. Zobaczymy. Prawdę mówiąc czekam na to. Mojego staruszka zostawię sobie w domu a nowy zostawię w biurze. Synalek zestawi mi tylko połączenie do biura, żebym mogła w razie potrzeby popracować na biurowym laptopie zdalnie. Odpadnie mi noszenie ciężkiej torby ze sprzętem. 

Korzystam ze spokojniejszych dni i nie zabieram się za jakieś większe zajęcia. Daję sobie luz i zbieram siły na przedświąteczną działalność. 

Dziś zaliczyłam pierwsze skrobanie szyb w moim aucie. Dzień jednak był bardzo ładny i zdecydowanie cieplejszy niż poranek. 

4.11.2026 Dziś obrazki

 Jak tu nie lubić jesieni? W moim ogródku wszystko wciąż kwitnie , pachną cynamonem i gruszkami dyniowe bułeczki a mrok w pierwszy listopadowy wieczór rozjaśniają miliony zniczy. 

Bułeczki gotowe do pieczenia 

25 minut później 

Godzinę później - gotowe do jedzenia 

3.11.2026 Nic nowego,

 nic szczególnego. Zwyczajny , listopadowy dzień. 45 lat temu w takim dniu przyszedł na świat nasz starszy syn. Też był wtorek i też była ładna pogoda. Zupełnie jak dziś. Kawał czasu minęło i wiele się wydarzyło. Świętujemy w najbliższą sobotę. Dobrze, że choć raz po raz trafi się taki dzień gdy nic się nie dzieje. Po obiedzie zrobiłam porządek w spiżarni. Dużo powiedziane. Trochę większej niż inne szafce kuchennej gdzie przechowuję zapasy. Teraz kolej na szafki z zastawą stołową. Jest tego trochę więc pewnie na jeden raz nie dam rady. Tym samym przełączyłam się na tryb świąteczny i zaczynam od porządków. Tak czy inaczej kiedyś i tak trzeba je zrobić. Ochłodziło się więc sezon działkowy czas zamknąć. Może ze dwa, może trzy razy jeszcze tam pojedziemy a potem przerwa. Będzie mi brakowało krzaczków ale teraz czas na domowe.